Хөөтөй тогоог чинь тостой гэж, харийн бэр болж байна
Ханын плитка чинь тустай гэж, Хан улсыг зорьж байна.
Хэтэвч чинь нимгэн гэж, хүний нутагт үлдэж байна
Хоосон амьдрал утаггүй гэж, хайр сэтгэлээ золиж байна.
Хохь чинь дээ хохь чинь, хонгон дээрээ мэнгэтэй хүү чамаас төрөхгүй
Хазгай муруй хэлэнд чинь, ханилсан амраг чинь татагдахгүй
Хүйтэн жихүүн өдөр, хөх тэнгэр чинь харагдахгүй
Хөлөөн жийгээд суух, эрх чөлөөг чи мэдрэхгүй
Хөмсгөөн зангидаж суухад чинь, хайртай ижий чинь аргадахгүй
Хөгжилтөй багын андууд чинь, ширээг чинь тойроод суухгүй
Хүний нутгын чулуу, хорсолтой хүйтнээр хайрхад
Хоёр нүдний чинь нулимс, унах ч газар олдохгүй
Хадгалж дүүрсэн мөнгө чинь, цагын салхинд хийснэ
Халтайлгаж будсан нүүр чинь, харийн усанд үрчийнэ
Хамаг нандин бүхэн чинь, харь эрд гишгэгдэхэд
Хэн ч чамайг үгүйлэхгүй, харьд ганцаараан үлдэнэ чи…